Friday, 17 April 2009 22:21 administrator
The Sri Lankan immigration officer’s eyes narrowed as soon as she swiped my passport at Colombo’s international airport last week, Jeremy Page, reporter for the British paper, 'The Times' sharing his experience at the Sri Lankan Airport.
“Come this way,” she said, leading me into a side room, where a colleague typed my details into a computer. A message flashed up on his screen: “DO NOT ALLOW TO ENTER THE COUNTRY”, With that, my passport was confiscated, I was escorted to an airport detention room, locked up for the night, and deported the next day.
Jeremy Page was denied a journalist's visa for Sri Lanka since August despite multiple applications, and he was identified and deported when he tried to enter Sri Lanka on a tourist visa. "I know why I'm blacklisted: the Government [of Sri Lanka] thinks, or pretends to think, that I support the Tigers. That is nonsense. I have no personal connection to either side of this 26-year civil war," Page.
I can’t say I was surprised – although it was my first deportation in 12 years of reporting from China, the former Soviet Union and South Asia, says Jeremy.
"For almost two years, the Government has prevented most independent reporters from getting anywhere near the fighting, taking only a hand-picked few on day trips arranged by the army since January. So I was trying to enter as a tourist (you can usually get a visa on arrival) to write about the 150,000 civilians the UN estimates are trapped in a no-fire zone with the remnants of the Tigers." Page says on the censorship of free media in Sri Lanka.
Comparing the danger local journalists face in Sri Lanka to what he experienced in other parts of the world where he has covered violent conflicts, Page writes, "I regularly interview members of the Taleban in Afghanistan. In Russia, I reported on both sides of the Chechen conflict. In China, I interviewed dissidents and Tibetan independence activists. To do the equivalent in Sri Lanka, however, is not only forbidden: it is highly dangerous if you are a local reporter."
Page cites two specific articles which he thinks might have irked the Government of Sri Lanka.
The first story that may have angered Colombo, "Lasantha Wickrematunga - Sri Lanka's hero editor," the Sri Lanka's Sunday Leader editor who was murdered in January. He left behind a partly-written obituary in which he accused the Government of assassinating him because of his criticism of the war. The Government denies this, but has yet to catch those who murdered him? or the 14 other media workers killed in Sri Lanka since 2006," Page writes.
Another story that annoyed the Government was about its plan to keep all Tamils fleeing the fighting in camps run by the army and ringed by barbed wire for up to three years. A February 13, 2009 article on "Barbed wire villages raise fears of refugee concentration camps" on which, he said the Government denounced him in a news conference for seeking the reaction from "representatives of the Tamil community (and one MEP with an interest in Sri Lanka), several of whom likened the plans to concentration camps."
Page adds, "[b]ut the most surreal response came in a letter from Rajiva Wijesinha, the head of the Government's Peace Secretariat, who accused me of sensationalising the use of barbed wire in the camps. "Unfortunately, a man from a cold climate does not realize that, in the sub-continent, barbed wire is the most common material to establish secure boundaries, to permit ventilation as well as views," Mr Wjesinghe wrote, Page says.
Courtesy: Times Online
http://tamilnational.com/human-rights/media-freedom/678-british-journalist-media-freedom-in-sl.html
சனி, ஏப்ரல் 18, 2009
How I was barred from reporting Tamil Tiger conflict
Jeremy Page, South Asia Correspondent
div#related-article-links p a, div#related-article-links p a:visited { color:#06c; }
The Sri Lankan immigration officer’s eyes narrowed as soon as she swiped my passport at Colombo’s international airport last week.
“Come this way,” she said, leading me into a side room, where a colleague typed my details into a computer. A message flashed up on his screen: “DO NOT ALLOW TO ENTER THE COUNTRY”.
With that, my passport was confiscated, I was escorted to an airport detention room, locked up for the night, and deported the next day.
I can’t say I was surprised – although it was my first deportation in 12 years of reporting from China, the former Soviet Union and South Asia.
Times Archive
Call to Ceylon Tamils, 1956
Tamils' protest march to be banned
Hooliganism in Colombo
Related Links
UK Tamil Tigers 'chief' guilty of bombmaking
Fighting resumes in Sri Lanka
Tamil flags seized as Westminster protest grows
Despite multiple applications, I’ve been denied a journalist’s visa for Sri Lanka since August – making it impossible to report first-hand on the Government’s military campaign against the Tamil Tigers.
For almost two years, the Government has prevented most independent reporters from getting anywhere near the fighting, taking only a hand-picked few on day trips arranged by the army since January.
So I was trying to enter as a tourist (you can usually get a visa on arrival) to write about the 150,000 civilians the UN estimates are trapped in a no-fire zone with the remnants of the Tigers.
For the record, other countries where foreign journalists regularly have to pose as tourists include Zimbabwe, Turkmenistan, North Korea and Burma.
I know why I’m blacklisted: the Government thinks, or pretends to think, that I support the Tigers. That is nonsense. I have no personal connection to either side of this 26-year civil war.
I have repeatedly reported that the Tigers are banned in the EU, US and India as a terrorist group that uses civilians as human shields, forcibly recruits children and has killed thousands of innocent people.
But I have also reported criticism of the Government’s strategy and tactics from ethnic Tamils and Sinhalese – mostly MPs, academics, aid workers, and former government officials.
This is what journalists do in a democracy – and even in more authoritarian states.
I regularly interview members of the Taleban in Afghanistan. In Russia, I reported on both sides of the Chechen conflict. In China, I interviewed dissidents and Tibetan independence activists.
To do the equivalent in Sri Lanka, however, is not only forbidden: it is highly dangerous if you are a local reporter.
The last time I visited (on a tourist visa after another failed application for a journalist’s one), it was to write about Lasantha Wickrematunge, a Sri Lankan newspaper editor who was murdered in January.
He left behind a partly-written obituary in which he accused the Government of assassinating him because of his criticism of the war.
The Government denies this, but has yet to catch those who murdered him – or the 14 other media workers killed in Sri Lanka since 2006.
Another story that annoyed the Government was about its plan to keep all Tamils fleeing the fighting in camps run by the army and ringed by barbed wire for up to three years.
I sought reaction – as any reporter should – from representatives of the Tamil community (and one MEP with an interest in Sri Lanka), several of whom likened the plans to concentration camps.
The Government responded by denouncing me personally at a news conference (although it later toned down its plans following protests from the UN).
But the most surreal response came in a letter from Rajiva Wijesinha, the head of the Government’s Peace Secretariat, who accused me of sensationalising the use of barbed wire in the camps.
“Unfortunately, a man from a cold climate does not realize that, in the sub-continent, barbed wire is the most common material to establish secure boundaries, to permit ventilation as well as views," he wrote.
http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/asia/article6112835.ece
div#related-article-links p a, div#related-article-links p a:visited { color:#06c; }
The Sri Lankan immigration officer’s eyes narrowed as soon as she swiped my passport at Colombo’s international airport last week.
“Come this way,” she said, leading me into a side room, where a colleague typed my details into a computer. A message flashed up on his screen: “DO NOT ALLOW TO ENTER THE COUNTRY”.
With that, my passport was confiscated, I was escorted to an airport detention room, locked up for the night, and deported the next day.
I can’t say I was surprised – although it was my first deportation in 12 years of reporting from China, the former Soviet Union and South Asia.
Times Archive
Call to Ceylon Tamils, 1956
Tamils' protest march to be banned
Hooliganism in Colombo
Related Links
UK Tamil Tigers 'chief' guilty of bombmaking
Fighting resumes in Sri Lanka
Tamil flags seized as Westminster protest grows
Despite multiple applications, I’ve been denied a journalist’s visa for Sri Lanka since August – making it impossible to report first-hand on the Government’s military campaign against the Tamil Tigers.
For almost two years, the Government has prevented most independent reporters from getting anywhere near the fighting, taking only a hand-picked few on day trips arranged by the army since January.
So I was trying to enter as a tourist (you can usually get a visa on arrival) to write about the 150,000 civilians the UN estimates are trapped in a no-fire zone with the remnants of the Tigers.
For the record, other countries where foreign journalists regularly have to pose as tourists include Zimbabwe, Turkmenistan, North Korea and Burma.
I know why I’m blacklisted: the Government thinks, or pretends to think, that I support the Tigers. That is nonsense. I have no personal connection to either side of this 26-year civil war.
I have repeatedly reported that the Tigers are banned in the EU, US and India as a terrorist group that uses civilians as human shields, forcibly recruits children and has killed thousands of innocent people.
But I have also reported criticism of the Government’s strategy and tactics from ethnic Tamils and Sinhalese – mostly MPs, academics, aid workers, and former government officials.
This is what journalists do in a democracy – and even in more authoritarian states.
I regularly interview members of the Taleban in Afghanistan. In Russia, I reported on both sides of the Chechen conflict. In China, I interviewed dissidents and Tibetan independence activists.
To do the equivalent in Sri Lanka, however, is not only forbidden: it is highly dangerous if you are a local reporter.
The last time I visited (on a tourist visa after another failed application for a journalist’s one), it was to write about Lasantha Wickrematunge, a Sri Lankan newspaper editor who was murdered in January.
He left behind a partly-written obituary in which he accused the Government of assassinating him because of his criticism of the war.
The Government denies this, but has yet to catch those who murdered him – or the 14 other media workers killed in Sri Lanka since 2006.
Another story that annoyed the Government was about its plan to keep all Tamils fleeing the fighting in camps run by the army and ringed by barbed wire for up to three years.
I sought reaction – as any reporter should – from representatives of the Tamil community (and one MEP with an interest in Sri Lanka), several of whom likened the plans to concentration camps.
The Government responded by denouncing me personally at a news conference (although it later toned down its plans following protests from the UN).
But the most surreal response came in a letter from Rajiva Wijesinha, the head of the Government’s Peace Secretariat, who accused me of sensationalising the use of barbed wire in the camps.
“Unfortunately, a man from a cold climate does not realize that, in the sub-continent, barbed wire is the most common material to establish secure boundaries, to permit ventilation as well as views," he wrote.
http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/asia/article6112835.ece
திங்கள், ஏப்ரல் 13, 2009
Sri Lankan Tamils organise protest in many countries -HINDU
Ottawa (IANS): Protesting Tamils in Canada have sought Sri Lanka's ouster from the Commonwealth and international trade and travel embargo against it for the "genocide" of innocent civilians in the conflict zone.
The Tamils, who have been protesting outside parliament for the past six days, have also launched a hunger strike to draw attention to the "use of chemical weapons by Sri Lanka to wipe out the community from the island nation."
They have vowed to continue their sit-in till the Canadian government and the global community take concrete steps to end the war in Sri Lanka.
A woman, who was among five Tamils on hunger strike, has been admitted to hospital, reports said. She was still in hospital while paramedics maintained a close watch on the remaining four strikers.
"Five of the protest organizers, who represent the Coalition of Canadian Tamils to Stop the War in Sri Lanka, are on hunger-strike and one of them - a young woman - has been admitted to hospital," Canadian Tamil Congress leader David Poopalapillai told IANS.
He said his organization has nothing to do with these protests which have been organized by the Tamil youth and students to give vent to their anger against Sri Lanka's atrocities on innocent civilians.
He said thousands of Tamils from Toronto, Montreal and other cities were still converging on the Canadian capital, and the Congress Tamil Congress was only acting as a bridge between the protesters and Canadian leaders.
"We have written to Prime Minister Stephen Harper at the weekend and sought a meeting with Foreign Minister Lawrence Cannon to urge trade and travel sanctions against Sri Lanka.
"Sri Lanka is now using chemical weapons against the Tamils to annihilate the community from the island. We want immediate sanctions against Colombo...it should be thrown out of the Commonwealth," said Poopalapillai.
Last week, the Canadian foreign minister had urged Sri Lanka to stop the assault to let the civilians get out of the conflict zone.
"But we want the temporary ceasefire being observed by Sri Lankan forces to be made permanent. We want a political solution on the island so that the Tamils have the right to self-determination," said the Tamil leader.
Though the LTTE is banned in Canada, it enjoys a huge support among the 300,000-strong community in this country.
Canada has the largest concentration of Sri Lankan Tamils anywhere in the world outside the island nation.
PTI reports from Melbourne:
Hundreds of Tamils on Sunday staged a protest rally outside Prime Minister Kevin Rudd's Sydney house demanding the Australian government to use its influence for a permanent ceasefire between Sri Lankan army and LTTE.
The protest began in Sydney's west on Saturday but moved to the prime minister's official Sydney residence amid reports that the Sri Lankan government had broken into the "no-fire zone" in the island nation.
While the protesters remained calm outside the Rudd's house on Sunday, the scene turned noisy with a group chanting slogans like "Australia, save the Tamils", "We want ceasefire" and "Stop genocide".
Men, women and young children waved red Tamil flags and banners saying "Impose sanction on Sri Lanka".
The protest remained peaceful with police monitoring the protesters and blocking many surrounding streets, media reports said. Many protesters had been lying on mats and pillows on the road since early morning. Few of the protesters are also on hunger strike.
One of the protesters Geetha Mano was quoted as saying by that the rally will continue till some response from Prime Minister Rudd or Foreign Affairs Minister Stephen Smith was received.
Ms. Mano said the protesters were calling for the ceasefire, for food and medicine to be sent to the Tamil civilians and for Tamil people to have the right to live where they choose.
"We ask the international community and the Australian government to urge, to push the Sri Lankan government to call for a ceasefire and to meet these demands so that these people get the right to live freely and with freedom of choice," she said.
Mr. Rudd office, however, said it would not be commenting on the protest.
Sri Lanka on Saturday ordered its troops to halt their offensive against the LTTE for two days in view of the Tamil and Sinhala New Year to allow trapped civilians to escape the war zone.
http://www.hindu.com/thehindu/holnus/001200904130951.தடம்
The Tamils, who have been protesting outside parliament for the past six days, have also launched a hunger strike to draw attention to the "use of chemical weapons by Sri Lanka to wipe out the community from the island nation."
They have vowed to continue their sit-in till the Canadian government and the global community take concrete steps to end the war in Sri Lanka.
A woman, who was among five Tamils on hunger strike, has been admitted to hospital, reports said. She was still in hospital while paramedics maintained a close watch on the remaining four strikers.
"Five of the protest organizers, who represent the Coalition of Canadian Tamils to Stop the War in Sri Lanka, are on hunger-strike and one of them - a young woman - has been admitted to hospital," Canadian Tamil Congress leader David Poopalapillai told IANS.
He said his organization has nothing to do with these protests which have been organized by the Tamil youth and students to give vent to their anger against Sri Lanka's atrocities on innocent civilians.
He said thousands of Tamils from Toronto, Montreal and other cities were still converging on the Canadian capital, and the Congress Tamil Congress was only acting as a bridge between the protesters and Canadian leaders.
"We have written to Prime Minister Stephen Harper at the weekend and sought a meeting with Foreign Minister Lawrence Cannon to urge trade and travel sanctions against Sri Lanka.
"Sri Lanka is now using chemical weapons against the Tamils to annihilate the community from the island. We want immediate sanctions against Colombo...it should be thrown out of the Commonwealth," said Poopalapillai.
Last week, the Canadian foreign minister had urged Sri Lanka to stop the assault to let the civilians get out of the conflict zone.
"But we want the temporary ceasefire being observed by Sri Lankan forces to be made permanent. We want a political solution on the island so that the Tamils have the right to self-determination," said the Tamil leader.
Though the LTTE is banned in Canada, it enjoys a huge support among the 300,000-strong community in this country.
Canada has the largest concentration of Sri Lankan Tamils anywhere in the world outside the island nation.
PTI reports from Melbourne:
Hundreds of Tamils on Sunday staged a protest rally outside Prime Minister Kevin Rudd's Sydney house demanding the Australian government to use its influence for a permanent ceasefire between Sri Lankan army and LTTE.
The protest began in Sydney's west on Saturday but moved to the prime minister's official Sydney residence amid reports that the Sri Lankan government had broken into the "no-fire zone" in the island nation.
While the protesters remained calm outside the Rudd's house on Sunday, the scene turned noisy with a group chanting slogans like "Australia, save the Tamils", "We want ceasefire" and "Stop genocide".
Men, women and young children waved red Tamil flags and banners saying "Impose sanction on Sri Lanka".
The protest remained peaceful with police monitoring the protesters and blocking many surrounding streets, media reports said. Many protesters had been lying on mats and pillows on the road since early morning. Few of the protesters are also on hunger strike.
One of the protesters Geetha Mano was quoted as saying by that the rally will continue till some response from Prime Minister Rudd or Foreign Affairs Minister Stephen Smith was received.
Ms. Mano said the protesters were calling for the ceasefire, for food and medicine to be sent to the Tamil civilians and for Tamil people to have the right to live where they choose.
"We ask the international community and the Australian government to urge, to push the Sri Lankan government to call for a ceasefire and to meet these demands so that these people get the right to live freely and with freedom of choice," she said.
Mr. Rudd office, however, said it would not be commenting on the protest.
Sri Lanka on Saturday ordered its troops to halt their offensive against the LTTE for two days in view of the Tamil and Sinhala New Year to allow trapped civilians to escape the war zone.
http://www.hindu.com/thehindu/holnus/001200904130951.தடம்
புதன், ஏப்ரல் 08, 2009
இலங்கை இராணுவத்தின் 2 படைப் பிரிவுகளில் இந்திய வீரர்கள்: பிரான்ஸ் செய்தி நிறுவனம்!!!
இலங்கையின் வட பகுதியில் சிங்கள இராணுவம் நடத்தி வரும் தாக்குதலில் இந்திய இராணுவ வீரர்களும் பங்கெடுத்துள்ளதாகவும், இந்திய வீரர்கள் இரு படைப் பிரிவுகளில் இடம் பெற்றிருப்பதாகவும், இந்திய இராணுவ அதிகாரிகள், இலங்கைப் படையினரை வழி நடத்தி வருவதாகவும் பிரான்ஸ் செய்தி நிறுவனம் ஒன்று தெரிவித்துள்ளது.
விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான போரில் இதுவரை இல்லாத அளவுக்கு இலங்கை படு வேகமாக செயல்பட்டு வருகிறது. இதுவரை பயன்படுத்தியிராத நவீன ஆயுதங்களையும் அது பயன்படுத்தி வருகிறது.
இதற்கு இந்தியாதான் முக்கிய காரணம், இந்தியா சகல உதவிகளையும் இலங்கைக்கு செய்து வருகிறது. இந்திய அதிகாரிகளும், வீரர்களும் இலங்கையில் முகாமிட்டுள்ளனர் என்று செய்திகள் வெளியாகிய வண்ணம் இருந்தன. ஆனாலும் இது உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.
இந்த நிலையில் பிரான்ஸைச் சேர்ந்த ஒரு செய்தி நிறுவனம், இலங்கைப் போரில் இந்தியா முக்கிய பங்கெடுத்திருப்பதாக செய்தி வெளியிட்டு அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
இதுதொடர்பாக அந்த நிறுவனம் வெளியிட்டுள்ள செய்தி ..
இலங்கையின் 58வது இராணுவப் படைப் பிரிவு, விடுதலைப் புலிகளுடனான போரின்போது பெரும் சேதத்தை சந்தித்தது. அதில் இருந்த பெருமளவிலான வீரர்கள் உயிரிழந்தனர். இதையடுத்து அந்தப் படைப்பிரிவு ஆட்கள் இல்லாமல் திண்டாடியது. இதையடுத்து அந்தப் பிரிவில் இந்திய வீரர்கள் சேர்க்கப்பட்டுள்ளனர்.
இந்தப் படைப் பிரிவில், தற்போது சிங்கள வீரர்களுடன் இணைந்து இந்திய வீரர்களும் வடக்கு இலங்கையில் தாக்குதல் நடத்தி வருகின்றனர்.
அதேபோல 59வது படைப் பிரிவிலும் 50 சதவீதம் பேர் இந்திய வீரர்களே.
இதுதவிர, இலங்கைப் படையினருக்கு போர் உத்திகளை வகுத்துக் கொடுத்து அவர்களை வழி நடத்தி வருவது இந்திய இராணுவ அதிகாரிகள்தான். கிட்டத்தட்ட இலங்கை இராணுவத்தை அவர்கள்தான் தலைமை தாங்கி நடத்தி வருகின்றனர் என்று கூறுகிறது அந்த செய்தி.
சமீபத்தில் இலங்கையில், விடுதலைப் புலிகள் நடத்திய தாக்குதலில் கொல்லப்பட்ட 200க்கும் மேற்பட்ட இந்திய வீரர்களின் உடல்கள் புனேவுக்கு இரகசியமாக அனுப்பி வைக்கப்பட்டதாக ஒரு செய்தி வெளியானது.
மேலும் கல்மடுக்குளம் அணைக்கட்டை புலிகள் தகர்த்தபோது இந்திய வீரர்கள் ஏராளமானோர் உயிரிழந்ததாகவும் கூறப்பட்டது நினைவிருக்கலாம்.
மேலும், விடுதலைப் புலிகள் நடத்திய தாக்குதலில் இந்திய இராணுவத்தைச் சேர்ந்த ரேடார் நிபுணர்கள் 3 பேர் காயமடைந்ததாகவும் முன்பு செய்தி வெளியானது குறிப்பிடத்தக்கது.
தற்போதும் கூட புதுக்குடியிருப்பில் விடுதலைப்புலிகளுடனான மோதலில் உயிரிழந்த சுமார் 125 இந்திய இராணுவ வீரர்களின் உடல்கள் சென்னையில் உள்ள நுங்கம்பாக்கம் மருத்துவக்கல்லூரி மருத்துவமனையில் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருப்பதாக மருத்துவமனை வட்டாரஙகளின் மூலம் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட தகவல்கள் தெரிவித்துள்ளன.
இந்த நிலையில், இந்திய வீரர்கள் இலங்கை இராணுவத்தின் இரு படைப் பிரிவுகளில் இடம் பெற்று தமிழர்களுக்கு எதிரான தாக்குதலில் ஈடுபட்டிருப்பதாக பிரெஞ்சு மீடியா செய்தி வெளியிட்டுள்ளது பரபரப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
நன்றி>தமிழ்வின்
ஞாயிறு, மார்ச் 29, 2009
வன்னியில் 200 இந்திய ராணுவத்தினர் பலி.
ஈழ யுத்தத்தில் இந்தியப் படையினர் 200 பேர் மரணம்?
வன்னியில் புதுக்குடியிருப்பு களமுனையில் விடுதலைப்புலிகளுடனான மோதலில் இதுவரை சுமார் 200 இந்திய படையினர் பலியாகியுள்ளதாக அதிர்ச்சித் தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளனன.
இவ்வாறு புதுக்குடியிருப்பு களமுனையில் நடைபெற்ற மோதலில் புலிகளோடு போரிட்டு மடிந்து போன 200 இந்திய படையினரின் சடலஙகள் இந்திய நகரமான புனேக்கு வந்துள்ளதாக உறுதிப்படுத்தப்படாத முதல் கட்ட செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.
இது தொடர்பான மேலதிக செய்திகள் எதிர்பார்க்கப்படுகின்றன.
நன்றி>தமிழ்வின்
வெள்ளி, மார்ச் 27, 2009
திங்கள், மார்ச் 09, 2009
வியாழன், மார்ச் 05, 2009
எங்கள் பணமே எங்கள் உறவுகளின் தலையில் குண்டாக வீழ்வதா?
சிறிலங்கா பொருட்களுக்கு எதிரான பகிஸ்கரிப்புப் போராட்டத்தில் அனைவரும் ஒன்றிணைவோம் !
விடுதலையும் வாழ்வும் எங்களது இனத்தின் பல தலைமுறைகளின் கனவு. இந்தக் கனவுக்காகவே ஓர் இலட்சம் வரையான உயிர்களையும் பல தலைமுறைகளின் வாழ்வையும் கோடிக்கணக்கான சொத்துக்களையும் இதுவரை கொடுத்து விட்டோம். இன்று பிஞ்சுக் குழந்தைகளும் இந்த யுத்தத்தால் கொத்துக் கொத்தாக கொல்லப்பட்டு வருகின்ற சூழ்நிலையில் அடுத்தது என்ன என்ற கேள்வியே இன்று எல்லோர் மனதையும் அரிக்கின்ற ஒன்றாக இருக்கின்றது.
சிறிலங்கா என்னும் ஒரு பேரினவாத அரக்கனை யுத்தத்தின் மூலம் வீழ்த்தி விடலாம் என நம்பியிருந்த வேளையில், சர்வதேச சமூகமும் இந்தியப் பேரரசும் இந்த இனவெறி அரக்கனுக்கு முண்டு கொடுத்துத் தூக்கிவிட்டு தமிழின அழிப்பை வேடிக்கை பார்த்து நிற்கின்ற கொடுமை நடக்கிறது.
வீதிகளில் இறங்கி சர்வதேசத்தின் மௌனத்தை உடைக்கும் பணிகளை முன்னெடுத்தோம். சர்வதேச நிறுவனங்களின் கதவுகளை தட்டினோம். உண்ணாநோன்பிருந்தோம். தம் உடலிலே தீ மூட்டி, தீக்குளித்து தம் எதிர்ப்பினைப் புரியவைக்க முயன்றனர் எங்கள் உறவுகள். தமிழகமெங்கும் பெரும் தொடர் போராட்டங்களில் எங்கள் உறவுகள் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். சர்வதேசத்தின் மௌனம் மெல்லக் கலைகின்ற தோற்றம் தெரிகின்றபோதும் மனச்சாட்சியின் கதவுகள் முழுதாய் திறக்கும் என்ற நம்பிக்கையோடு இன்னும் எத்தனை காலம்தான் நாம் காத்திருக்க முடியும்?
புதிய புதிய களங்களைத் திறந்து எல்லா முனைகளிலும் எதிரியைத் தோற்கடிக்க வேண்டிய ஒரு பெரும் பொறுப்பு எம்மிடமுள்ளது. இத்தகைய களங்களில் ஒன்றாகவே சிறிலங்காவிலிருந்து இறக்குமதியாகும் மற்றும் சிறிலங்கா அரசுக்குப் பொருளாதாரப் பலம் சேர்க்கும் பொருட்களுக்கும் சேவைகளுக்கும் எதிரான ஒரு பகிஸ்கரிப்புப் போராட்டத்தை முன்னெடுக்க உங்களை அழைக்கிறோம். தமது வளங்களை எல்லாம் போரிலே குவித்து ஓர் இறுதி யுத்தத்தை முன்னெடுத்து நிற்கும் பேரினவாதத்தின் மீது இந்தப் பகிஸ்கரிப்பு யுத்தத்தை முன்னெடுக்க வேண்டியது எங்கள் எல்லோரதும் தார்மீகப் பொறுப்பல்லவா? புலம்பெயர்ந்த தமிழர்கள் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து இப் பகிஸ்கரிப்பை தீர்க்கமுடன் முன்னெடுப்பது, சிறிலங்காவை பொருளாதார முனையில் சிதைப்பதற்கு ஒரு வாய்ப்பாக அமையும் என்பதே பொருளாதார நிபுணர்களின் கருத்தாகவுள்ளது என்பதையும் சுட்டிக்காட்ட விரும்புகின்றோம்.
அன்பான தமிழீழ உறவுகளே,
சர்வதேச முண்டுகொடுப்போடு எம் உறவுகள் மீது தினமும் குண்டுமழை பொழிந்து, நூற்றுக்கணக்கில் எம் மக்களைத் தினமும் கொன்றொழிக்கும் சிறிலங்கா அரசின் மீது பெரும் பொருளாதார யுத்தமொன்றை முன்னெடுக்க வேண்டிய தேவையை காலம் எங்கள் கைகளில் விட்டிருக்கிறது.
நாங்கள் வாங்குகின்ற, சிறிலங்காவிலிருந்து இறக்குமதியாகும் ஒவ்வொரு பொருட்களும் அந்த அரசுக்கு பெரும் அந்நியச் செலாவணியை ஈட்டித் தருகிறது என்பதை அறிவீர்கள். இந்தப் பணம் மீண்டும் மீண்டும் எங்கள் மக்கள் மீதே குண்டுகளாய் விழுகின்ற கொடுமையும் நடக்கிறது. சிறிலங்கா அரசுக்கு எதிராய் வீதிகளில் இறங்கி பெரும் கவனயீர்ப்புப் போராட்டங்களை முன்னெடுக்கினற் நாமே, எம் மக்கள் மீது வீசுகின்ற ஒவ்வொரு குண்டுக்கும் மறைமுகமாகப் பணம் கொடுத்து உதவலாமா என்பதை தயவுசெய்து சிந்தித்துப் பாருங்கள்.
அன்பான தமிழீழ மக்களே,
சிறிலங்காவின் அனைத்து பொருளாதார நலன்களுக்கு எதிராகவும் ஒன்றுபட்டு போராட முன்வாருங்கள்.
சிறிலங்காவின் பொருளாதார நலன்களுக்கு வலுச்சேர்க்கும் அனைத்தையும் புறக்கணிப்போம் என எம்மக்களின் பெயரால் உறுதியேற்போம்.
1. சிறிலங்காவிலிருந்து இறக்குமதியாகும் அனைத்து வகையாக உணவுப் பொருட்களையும் புறக்கணிப்போம்.
2. சிறிலங்காவிலிருந்து இறக்குமதியாகும் மூலப்பொருட்களைக் கொண்டு வேறு நாடுகளில் தயாராகும் உணவுப் பொருட்களைப் ( உதாரணம்: தேயிலை வகைகள்) புறக்கணிப்போம்.
3. சிறிலங்காவிலிருந்து இறக்குமதியாகும் எவ்வகையான குளிர்பான, மதுபான வகைகளையும் வாங்கமாட்டோம்.
4. சிறிலங்காவில் தயாராகும் ஆடை வகைகளை அணிய மாட்டோம்.
5. சிறிலங்காவிற்கு எக்காரணம் கொண்டும் வங்கிகள் மூலம் பணம் அனுப்ப மாட்டோம்.
6. சிறிலங்காவில் எக்காரணம் கொண்டும் எவ்வகையான முதலீடுகளையும் செய்யமாட்டோம். ஏற்கனவே செய்துள்ள முதலீடுகளையும் வங்கி இருப்புக்களையும் மீளப் பெறுவோம்.
7. சிறிலங்கா விமான சேவை (Srilankan Airlines) மூலம் பயணம் செய்ய மாட்டோம்.
8. சிறிலங்காவிலிருந்து இறக்குமதியாகும் பத்திரிகைகளைப் புறக்கணிப்போம்.
9. சிறிலங்கா பத்திரிகைகளில் எவ்வகையான விளம்பரங்களையும் வெளியிடமாட்டோம். சிறிலங்காப் பொருட்களுக்கான விளம்பரங்கள் வெளியிடுவதை நிறுத்தும்படி வெளிநாடுகளில் உள்ள தமிழ் ஊடகங்களை வேண்டுவோம்.
10. இவ்வாறான புறக்கணிப்பை மேற்கொள்ளும்படி மற்றவர்களையும் தூண்டுவோம்.
கடந்த காலங்களில் எம் தாயகம் மீது பற்றுக் கொண்டு நீங்கள் பல வழிகளிலும் ஆற்றிய பங்கை நாம் அறிவோம். இதன் அடுத்த கட்டமாக நாம் முன்னெடுக்க நினைக்கின்ற பொருளாதாரப் புறக்கணிப்பிற்கும் உங்கள் ஆதரவை வேண்டி நிற்கிறோம்.
உங்களுக்குத் தேவையான அடிப்படைப் பொருட்களை சிறிலங்கா தவிர்ந்த வேறு நாடுகளிலிருந்து பெற்றுத் தரும்படி வர்த்தக நிறுவனங்களிடம் வற்புறுத்துங்கள்.
சகல விதமான மருந்துப் பொருட்களையும் உணவையும் தடைசெய்து பெரும் இனவழிப்புப் போரை எம் மக்கள் மீது நடத்திவரும் ஓர் அரசுக்கெதிராக ஒன்றிணைந்து இப் பகிஸ்கரிப்புப் போராட்டத்தை முன்னெடுப்போம்.
சிறிலங்காவின் பொருளாதார நலன்களுக்கு எதிரான
பகிஸ்கரிப்புப் போராட்டக் குழு
PDF தரவிறக்கத்திற்கு
( இங்கு இணைக்கப்பட்டுள்ள மேற்படி விடயம் மின்னஞ்சலில் கிடைக்கப் பெற்றது )
புதன், மார்ச் 04, 2009
சிறிலங்கா துடுப்பாட்டக் குழு மீது இந்தியாவே தாக்குதலை நடத்தியது: பாகிஸ்தான் அமைச்சர்!!!
|
வெள்ளி, பிப்ரவரி 27, 2009
விடுதலைப் புலிகளிடம் இருந்து வன்னி மக்களை காப்பது எப்படி?
 இன அழிவைத் தடுக்குமாறு தமிழர்கள் பேரணிகள் நடத்த, ஆயுதங்களை கீழே போட்டுவிட்டு தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளைச் சரணடையுமாறு சொல்கின்றது உலகம். உருப்படியான அரசியல் தீர்வை கொண்டு வந்தால், ஆயுதங்களுக்கான தேவையே இருக்காது என்கின்றனர் விடுதலைப் புலிகள். போரும், இனப்படுகொலையும் தொடர்கின்றன. இந்தப் பின்னணியில் நிலைமையை ஆராய்கின்றார் தி.வழுதி. |
தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தை அழிப்பதற்கு இந்த முழு உலகமும் முனைப்புப்பெற்று நிற்கின்றது என்பது எம் எல்லோருக்கும் நன்கு தெரிந்த விடயம்.
விடுதலைப் புலிகளைச் சரணடையுமாறு மேற்குலகம் சொன்னதையிட்டோ, ஆயுதங்களைக் கைவிடுமாறு இந்தியா சொன்னதையிட்டோ அவற்றின் மீது எனக்கு அவ்வளவாகக் கோபம் வரவில்லை. மேற்குலகிடமும், இந்தியாவிடமும் வேறு எதனை நாம் எதிர்பார்க்க முடியும்...? தமிழீழத்தின் 80 வீதமான நிலத்தை விடுதலைப் புலிகள் ஆளுகை செய்த காலத்தில் - வீதிகளில் இறங்கி, "விடுதலைப் புலிகள் தான் எம் அரசியல் பிரதிநிதிகள்" என்று நாம் முழங்கியிருக்க வேண்டும்; "தமிழீழத் தனியரசுக்கான எமது போராட்டத்தை அங்கீகரியுங்கள்" என மேற்குலக அரசுகளை வற்புறுத்தியிருக்க வேண்டும்.
ஆனால் - "நீங்கள் பணத்தை கொடுத்தால் போதும்; ஊரில் எல்லாம் பார்த்துக்கொள்வார்கள்" என்று புலம் வாழ் தமிழர்களைப் பார்வையாளர்களாக வைத்திருந்தது தான் இந்தச் செயற்பாடுகளின் மைய ஓட்டமாக இருந்த வந்தது. இந்தவிதமான அணுகுமுறை தான் - விடுதலைப் புலிகளுக்கு ஆதரவான அரசியல் முன்னெடுப்புக்கள் வெளிநாடுகளில் தேவையற்றவை என்ற எண்ணத்தையும், வெளிநாட்டுத் தமிழர்களின் வெளிப்படையான அரசியல் ஆதரவுகள் இல்லாமலேயே விடுதலைப் புலிகள் போரை வெல்வார்கள் என்ற நம்பிக்கையையும், ஊரில் புலிகள் வெற்றிவாகை சூடி இந்த உலகத்தின் போக்கையே தமிழர்க்குச் சார்பாக மாற்றுவார்கள் என்ற மாயையும் புலம் வாழ் தமிழ் செயற்பாட்டாளர்கள் மத்தியில் உருவாக்கி -
இப்போது நாங்கள் இரண்டு விடயங்களில் மிகத் தெளிவாக இருக்க வேண்டும். இப்போது நாம் செய்ய வேண்டியது - விருப்பு வெறுப்புக்களை ஒர் ஓரத்தில் வைத்துவிட்டு - யதார்த்தத்தைப் பார்க்க முனைவது.
விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் - தமிழர் சரித்திரம் மட்டுமல்ல, இந்த உலக சரித்திரமே கண்டிராத ஓர் ஆச்சரிய உண்மை.
கடந்த 61 ஆண்டு கால தமிழர்களின் சரித்திரத்தைப் படித்து, அவதானித்து, அதற்குள் வாழ்ந்து பார்த்த பின் ஒரு விடயத்தை நாம் எந்தச் சலசலப்பும் இல்லாமல் மிகத் தெளிவாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியும். விடுதலைப் புலிகளும் தமிழர்களும் வேறு வேறு அல்ல. நாங்கள் இந்த உலகத்தின் ஏதோ ஒரு மூலையில் இருக்கின்ற ஒரு சாதாரண சிறிய மக்கள் குழு அல்ல; நாங்கள் இந்த உலகின் மிகப் பழையான - உயர் பண்புகளை உடைய - சுயமரியாதை மிக்க - ஒன்பது கோடி உயிர்களைக் கொண்ட - ஒரு மிகப் பெரிய தேசிய மக்கள் இனம். அது நாங்கள் பெருமைப்பட வேண்டிய விடயம். விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் தான் எமது தமிழ் தேசிய இனத்தினது பெருமைகளின் முகமாக இந்த உலகில் இன்று விளங்குகின்றது. புலிகள் இயக்கத்தைப் "பயங்கரவாதிகள்" என்று இந்த உலகம் சொல்லுவது - முழுத் தமிழ்த் தேசிய இனத்தையுமே "பயங்கரவாதிகள்" என்று சொல்லிச் சிறுமைப்படுத்துவது போன்றதாகும். அதை நாங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது என்பதை இந்த உலகத்திற்கு நாம் தெளிவுபடுத்த வேண்டும். தமிழர்களுக்கான உலக அடையாளமாக, தமிழர்களின் அரசியல் அபிலாசைகளின் குறியீடாக, தமிழர்களின் இன்பங்களினதும் துன்பங்களினதும் வெளிப்பாடாக, உலகத் தமிழினம் முழுவதையும் ஒன்றிணைக்கும் - ஒற்றுமையாக்கும் - ஒரு புனிதப் பொருளாக - ஒரு தாயிற்குச் சமமாக, அந்தக் கொடி தான் விளங்குகின்றது. தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் தான் இவை எல்லாவற்றினதும் காவலர்.
எமது உடனடிப் பணி விடுதலைப் புலிகள் அழிந்து போவதற்கும், "இனப் படுகொலை" பூதம் வெளியே வருவதற்கும் இடையில் இருக்கும் சிறிய இடைவெளியில் புகுந்து விளையாடி - தமிழர்களைத் தாங்கள் காப்பாற்றி விட்டது போல நடிப்பதற்காக இந்த உலகம், தமிழர்கள் கொல்லப்படுவது தெரிந்திருந்தும் வஞ்சகமாகக் காத்திருந்தது. இந்த உலகத்திற்கு தான் கொடுத்த நம்பிக்கையையும், இந்த உலகத்தின் எதிர்பார்ப்புக்களையும் சிறிலங்காவால் காப்பாற்ற முடியவில்லை. இந்த உலகத்தின் கவனத்தையும் நாங்கள் தேவையான அளவுக்கு ஈர்த்தாகி விட்டது: இப்போது - ஏதாவது செய்தே ஆக வேண்டிய நிர்ப்பந்த சூழலுக்குள் உலக நாடுகள் தள்ளப்பட்டுவிட்டன. இரண்டாவது - இந்த இரண்டு விடயங்களுக்குமான உலக அங்கீகாரத்தைப் பெறுவதை நோக்கி - தமிழர் செயற்பாடுகள் எல்லா வழிகளிலும் - எல்லா முறைகளிலும் - முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும். எப்போதாவது ஏதாவது செய்வதற்கு நாம் இதுவரை காத்திருந்தோம் எனில், நாம் செயற்படுவதற்கான அந்த சரியான நேரம் இதுவே தான்! நன்றி்>புதினம் |
இதற்கு குழுசேர்:
இடுகைகள் (Atom)
காங்கிரஸை தோற்கடிப்போம்
